حَبلُ المتین من
گیسوهای توست؛
چاره پریشانی خاطر و خاطره ها.
به هر تارش ، چنگی می زنم و از تفرقه می پرهیزم .
از پرتگاه «من» بودن ، نجاتم میدهی؛
برادری که ندارم اما :
کم کم ،به منت نعمت بودن تو ، «تو» می شوم .
نوشته های پسر شهریور
طرح ، مینیمال ، کوتاهنوشته ، داستانک ، لحظه واره ، ترانکفعلا هیچ نظری نیست »
نظر شما
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
