از بار غمت حامله کردی مارا

مفتی مفتی معامله کردی ما را

من مهدی تند و تیز بودم یک روز

با ماله عشق اماله کردی مارا!

من معتقدم مفسران پر «گاف» اند

هی شأن نزول الکی میبافند

آن «خُلق عظیم» و رویترشی؟ هرگز!

این مفتریان چقدر بی انصافند!

گفتی به کجا؟ جواب دام : پی عیش

گفتم که ولی نه بی تو ، گفتی آخیش!

مجرور به حرف جرّی و مال منی

من سوره «فیل»م و تو «ایلاف قریش»

(1)

یه پیکان جوانان مدل پنجاه و شش داشته باشی …

صب به صب با لنگ تمیزش کنی …

ظهر جمعه بشینی توش، تنهایی بری شمال …

شیشه رو بدی پایین ، جواد یساری رو ببری بالا …

دست راستت به فرمون باشه ، دست چپت رو گرفته باشی بیرون، یه «شیراز» هم لای انگشتات باشه …

یه پُک بزنی و بخوای دودش رو از پنجره بدی بیرون، باد بزنه همه رو برگردونه توی صورتت …

به این می گن : «زن. د. گی»

(2)

نشسته باشی پشت پیکان جوانان مدل پنجاه و شش …

جاده شمال رو با دنده دو برگردی واسه خودت …

سیگارت هم هنوز دستت باشه …

ببینی کنار جاده یه دختره از دویست و شش پیاده شده ، دست تکون می ده …

بزنی کنار ، پیاده شی ، سیگار رو له کنی زیر پات …

جَک نداشته باشه و نداشته باشی …

آستین ها رو بزنی بالا ، دستا رو بیاری پایین ، ماشین رو بلند کنی ، خم شه لاستیک رو در بیاره و جا بزنه …

چشما رو درویش کنی …

دست آخر بخواد شماره بده ، نگیری ، بشینی پشت پنجاه و شش خودت ، اون با دویست و شش خودش بیاد و ازت جلو بزنه …

سیگارت رو روشن کنی ، جواد یساری رو بزنی به فرمون و بذاری تو ضبط …

دنده هنوز رو دو باشه …

به این می گن : «زن. د. گی»

(3)

دختر خاله رو نامزد کرده باشی ، پولت نرسه یه جا رو کرایه کنی ببریش …

عصر جمعه بری خونه خاله ، دخترش برات آب هندونه بیاره .

روت نشه تو صورتش نگاه کنی ، چشمت بخوره به دستای سفید بی النگوش ، آتیش بگیری…

روغن ریزی هوندا صد و بیست و پنجت رو بهونه کنی ، بری تو حیاط …

یه بسته شیراز رو تموم کنی از زور غصه …

به این می گن : «زن. د. گی»

هيچ وقت عصباني نشو

برنده هماني است که عصباني نمي شود.

مردم نه اصولگرا هستند ،‌نه اصلاح طلب

اهل زندگي اند

دست زنشان را نمي گيرند که دوربين ها عکس بگيرند، که راي جمع کنند.

بعضي وقت ها حتي دعوا هم مي کنند

ولي همان وسط دعوا هم دوست دارند همديگر را

مي ميرند اصلا گاهي براي هم

از من ميشنوي ، اين جا را مثل مردم باش، نه سياست مدار ها

دست زنت را فقط براي دلت بگير.

خط طراز را که منافعت قرار بدهي،مردم :

گاهي خودي اند

گاهي ناخودي

گاهي هم نخودي.

يادت باشد :

مردم ،‌ نه اصولگرا هستند ، نه اصلاح طلب.

قبلا هم نه راست بودند، نه چپ

مردم، مردم اند …

زندگي مي کنند.

نود و هشت ، نود و هفت ، نود و شیش …

این یعنی هنوز مونده بود تا عمر چراغ قرمز صد و بیست ثانیه ای به آخر برسه و باید صبر می کرد.

بالاخره ترجیح داد پاش رو از روی کلاج برداره و ماشین رو خلاص کنه .

دستش که به آهن داغ ترمز دستی خورد ، پوزخندی زد به خاطره های بچگیش ؛ زمانی که همیشه دوست داشت یه آدم آهنی باشه.

کم کم از نگاه کردن به ثانیه شمار چراغ راهنمایی خسته شد، ترجیح داد عوض نگاه کردن به آسمون ، یه نیگا به کاغذای داخل داشبورد بندازه.

اینجوری بهتر بود ، هم گردنش بعد از مدت ها یه گردشی می کرد ، هم چشماش ، چند ثانیه ای رو از آفتاب داغ و مستقیم تابستون در امان بودن.

کم کم کاغذ ها هم حوصله ش رو سر بردن ، از سر بیکاری ، خواست با کمک آینه بغل ، ماشینای عقب سر رو دید بزنه که دید دو تا پسر بچه دست فروش به سمتش میان ، بی معطلی جفت شیشه های ماشین رو داد بالا و کولر رو مستقیم زد روی دور تند.

*************

ثانیه شمار، حوالی شصت بود…

هنوز مونده بود تا هوای داغی که از کولر بیرون میزد ، خنک بشه ؛ شروع کرده بود به عرق ریختن…

بچه دستفروشی که با انگشت به شیشه می زد و دعاهای آویزش رو به رخ می کشید بیشتر روی اعصابش راه می رفت .

*************

ده ثانیه دیگه می تونست اولین راننده ای باشه که خودش رو به آغوش خیابون خالی روبرو می رسونه …

فقط 7 ثانیه مونده بود که ماشین رو گذاشت روی دنده و در حالی که یه پاش روی کلاچ بود با پای دیگش یه گاز محکم از روی عصبانیت و گرمازدگی ، به خورد ماشینی داد که آمپرش با خط قرمز فاصله زیادی نداشت.

چهار ثانیه بیشتر نمونده بود که تصمیم گرفت پای چپش رو کم کم بالا بیاره و پای راستش رو روی پدال گاز فشار بده …

تا سبز شدن چراغ بیشتر از سه ثانیه فاصله نداشت ، به شرط اینکه ثانیه شمار قرمز روی عدد دو متوقف نمی شد.

دو ، سه ، چهار ، حالا پنج ثانیه بود که ثانیه شمار روی عدد دو پافشاری می کرد و قصد کوتاه اومدن نداشت .

خودش و پاهاش بیشتر از این طاقت نیاوردن ، اولی بالا رفت و دومی تصمیم گرفت همه عصبانیتش رو روی سر پدال گاز خالی کنه .

در کمترین زمان ممکن ، ماشین به حرکت در اومد.

درست در همون لحظه ولی در سمت دیگه، راننده ای که نمی خواست یه چراغ قرمز مجدد رو تجربه کنه، با بیشترین سرعت از مقابل چراغ زرد عبور کرد.

صدای برخورد ماشین ها ، همه مو ها رو به تن سیخ کرد .

*************

بوقای ممتد ، راننده های میخکوب شده رو متوجه چراغی کرد که یک ثانیه پیش سبز شده بود .

تا قرمز شدن دوباره چراغ ، ماشین ها به آرومی از کنار آهن پاره ها و شیشه شکسته هایی که قبلا ماشین حساب می شدن ، عبور می کردن …

نسیم خنک کولر باعث شده بود ، جسد زودتر از معمول سرد بشه، بچه های دستفروش هم آویز های «و ان یکاد» و چارقُل هاشون ، زودتر از روزای دیگه فروش رفته بود. /پایان

(1)

عقل من

تنها به همین واژه ها قد می دهد

و

به دوست داشتن تو.

(2)

طفیلی دوست داشتن توست

اگر

عقل من به واژه ای قد می دهد.

انتخاب آدم ها برای مناصب ، مثل انتخاب واژه برای سخن هاست .

1. تا مرد سخن نگفته باشد / عیب و هنرش نهفته باشد.
   
2. هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.
   
3. گاهی جمله ها باید صریح باشند ، ولی گاهی واژه های دوپهلو ، بیشتر به کار می آیند. گاه هر سخن را از بیگاه آن باز بشناس .
   
4. پای حرف های درستی که می زنی بایست، ولی حرف های اشتباه را تا دیر نشده پس بگیر.
   
5. اشتباهی در آن ها نیست ولی حتی خدا هم گاهی فرمایشات خود را نسخ میکند، البته با فرمایشی بهتر یا دست کم مثل آن. تکرار می کنم :«فرمایشی بهتر، یا دست کم مثل آن»
   
6. ثابت شده انسان های باهوش تر، دایره واژگان وسیع تری دارند. فافهم .
   

در نهایت ، سیاستمداری پیروز است که :

به پیمانهایی که بسته پایبند باشد ، اما روی پایبندی دیگران حسابی باز نکند.

برای سیاستمدار هیچ چیزی خالی از منفعت نیست ، حتی دشمن.

مردم روسیه به کسی رأی می دهند که مقتدر باشد .

مردم ژاپن کسی را می پسندند که قانونی تر و کم اشتباه تر عمل کند .

آمریکایی ها عاشق ابرآدم های خوش اندام هستند.

عرب ها ، کسی را می خواهند که مدام عرب بودنش را ثابت کند.

انگلیسی ها نگاه به جیبشان می کنند و نرخ مالیات .

ایرانی ها ، مظلوم نوازند.

تو، دوست داری رییس جمهور کدام کشور باشی؟

تو را نصیحت می کنم به اینکه :

اجازه ندهی دیگران تعیین کنند که می خواهند دوست یا دشمن تو باشند.

سیاستمدار کسی است که دوست و دشمن خودش را ، خودش تعیین می کند.

هفت سال

تیله های بچگی من، از تو؛

هفت ثانیه

چشم های تو، از من!

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، محمد مختاری، كارگردان مجموعه مستند «روزگار ما، كمی آنسوتر»، با اعلام خبر فوق افزود: اين مجموعه 26 قسمتی هم‌اكنون آماده پخش از شبكه سه است و به احتمال قوی تا قبل از ماه مبارك رمضان پخش اين مجموعه آغاز خواهد شد. زمان هر قسمت از اين مجموعه 30 دقيقه خواهد بود.

وی افزود: تصويربرداری چهار قسمت از اين مجموعه باقی مانده است كه به زودی اين قسمت‌ها نير آماده پخش خواهد شد، البته بنده علاوه بر كارگردانی تدوين اين كار را نيز انجام داده‌ام.

اين كارگردان ادامه داد: اين فيلم كه نويسندگی آن را مهدی رسولی بر عهده داشته، درباره اعتقادات آدم‌های مختلف است كه چگونه به واسطه شغل‌شان نگاه آنها نيز به دنيا متفاوت می‌شود. در اين مستند درباره چرايی ارزش‌های كه انسان‌ها از آن دور شده‌اند بحث می‌شود.

مختاری در پايان اين خبر تصريح كرد: «روزگار ما، كمی آنسوتر» به سفارش گروه اجتماعی شبكه سه ساخته شده است. در ضمن تهيه‌كنندگی اين كار را نيز نجم‌الدين شريعتی برعهده دارد.

«قیمت مقطوع»

«نسیه ممنوع»

اینجا ، همه غرفه ها همین خبر است

بیا برویم غرفه های بهشت :

«لا مقطوعه و لا ممنوعه »

قهوه میل ندارم ولی

قهوه ای تلخ چشم هایت را

بدجوری مایلم!

باور کن دست خودم نیست

این فکرهای تاریک دست از سرم بر نمی دارند

باور کن خودم هم متحجر بودن را دوست ندارم

دلم می خواهد به جای سنگین بودن مثل تو رنگین باشم

ولی دست خودم نیست

باور کن

چند بار بگویم :

«حلال زاده ها ، روشنفکر نمی شوند.»